“อย่ามาหื่นว่ะ”
“ทำเป็นห้ามกู มึงเตรียมพร้อมแล้วไม่ใช่เหรอ” เซฮุนดักคอ
ลูบไล้ไปตามเอวคอดไม่ต่างจากผู้หญิงของลู่หาน
“สงสารหมามันหรอก” ลู่หานขยับนอนหงายเซฮุนก็ขึ้นคร่อมทันที
ก่อนจะใช้แขนแข็งแกร่งโอบล้อมหัวทุยเอาไว้เพื่อจะได้ใกล้ชิดใบหน้าสวยมากขึ้น
“ขอบคุณครับ” แถมด้วยการก้มลงไปประทับจูบหวานเป็นรางวัลหนึ่งที
เขารู้สึกดีมากจริงๆ ที่เห็นอีกคนใส่ใจเรื่องความต้องการของเขา
ยอมรับว่าอยากได้แต่ไม่กล้าพอที่จะร้องขอเพราะไม่อยากบังคับจิตใจ
อีกอย่างเขาก็ยังไม่มีสถานะที่ชัดเจนมอบให้ลู่หานเป็นเครื่องยืนยันความสัมพันธ์ การผูกมัดอีกคนไว้ด้วยเซ็กส์จึงไม่มีอยู่ในหัว
อันที่จริงเซฮุนไม่อยากเอาเปรียบความรักที่ลู่หานมีให้ต่างหาก เพราะฉะนั้นวันนี้ร่างเล็กยอมให้เขาโดยไม่เกี่ยงงอนหัวใจลูกผู้ชายก็ตื้นตันเหลือเกิน
“มึงจะเอาจริงอ่ะ” ลู่หานถามเมื่อเซฮุนเริ่มจูบเลื้อยไปตามซอกคอ
แต่ก็ยอมผงกหัวขึ้นมาตอบ
“อืม”
“ล็อกห้องยัง”
“เรียบร้อย”
“ไฟล่ะ”
“ไม่ต้องปิด”
“คือ เพิ่งสามทุ่มเอง ไว้ดึกกว่านี้อีกนิดเนอะ”
“ตอนนี้แหละกำลังดี”
“แล้ว...”
“ลู่หาน”
“กูกลัวอ่ะ” สารภาพในที่สุด
แม้ว่าลู่หานจะเตรียมตัวเตรียมใจไว้สำหรับเหตุการณ์ต่อจากนี้มาค่อนข้างดี
แต่พอถึงเวลาจริงร่างเล็กก็อดกลัวไม่ได้
ตอนที่เขาเข้าไปดูกระทู้เรื่องพวกนี้ในอินเตอร์เน็ตมีแต่คนบอกว่าครั้งแรกมันมักจะเจ็บมากนี่นา
“จะทำเบาๆ สัญญาเลย” ไม่รอคำตอบเซฮุนก็ก้มลงไปประทับริมฝีปากอิ่มที่ครั้งนี้ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี
ลิ้นเล็กๆ ของลู่หานเคลื่อนไหวไปตามการชักนำของร่างสูง จนกระทั่งจูบวาบหวามร้อนแรงขึ้นตามอารมณ์รักที่พุ่งทะยานขึ้นเรื่อยๆ
มือเล็กสอดไปตามเส้นผมนุ่มของร่างสูง
ขยำบ้างดึงบ้างอย่างเสียวกระสันยามที่เซฮุนระดมจูบไปตามไห้ปลาร้าขาวผ่อง ระเรื่อยลงมาตามรังดุมที่ถูกปลดออกที่ละเม็ดจนเผยให้เห็นผิวขาวเนียนที่ซุกซ่อนอยู่
“แขนไปโดนไรมา” เซฮุนถามพลางใช้มือไล้ไปตามรอยเขียวช้ำแผ่วเบา
“พวกไอ้เจสอ่ะ” เลือกใส่เสื้อแขนยาวตลอดเพราะไม่อยากให้คิดมาก
แต่ไหนๆ ก็ไม่ทันแล้วเลยฟ้องเสียชุดใหญ่ “มันบีบแขนกูแรงมากเลยนะ
บีบคนละข้างเลยด้วย เจ็บอ่ะ” ลงท้ายด้วยการออดอ้อนซุกไปกับแผงอกของร่างสูง
“โอ๋ๆ” ลูบหัวทุยปลอบประโลม
ริมฝีปากบางเฉียบเริ่มจูบใหม่อีกครั้งตรงรอยฟกช้ำ เรื่อยมาหน้าท้องแบนราบของลู่หาน
ก่อนจะใช้ลิ้นวนอ้อยอิ่งอยู่ที่แอ่งสะดือบุ๋มระหว่างที่ปลดพันธนาการสองชิ้นสุดท้ายออกไปพร้อมกัน
ลู่หานหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุก
เขินอายที่ต้องไร้เสื้อผ้าต่อหน้าเซฮุนที่จ้องมองอย่างเอาเป็นเอาตาย!
“ขาวจังวะ” เอ่ยปากชมแล้วก็ถอยออกมาปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตัวเองจนเหลือแต่หุ่นยั่วน้ำลาย
ยิ่งทำให้ลู่หานรีบคว้าหมอนมาปิดภาพบาดตาตรงหน้า ตอนแรกอายเซฮุนแต่ตอนนี้อายน้องมันอ่ะ
ไม่รู้จะใหญ่ไปไหน
“อายไร ของมึงก็มี” เซฮุนคว้าตัวตนของลู่หานมารูดขึ้นลงเบาๆ
“แข็งเหมือนกันด้วย”
“อ๊ะ!” ร่างเล็กกัดปากกลั้นเสียงคราง ไม่รู้ตัวเลยว่ากิริยาแบบนี้มันเซ็กซี่เสียจนคนบนร่างเผลอเลียริมฝีที่ปากแห้งผาก
อยากจะเข้าไปในตัวลู่หานให้รู้แล้วรู้รอด เซฮุนขยับมือเร็วขึ้นจนลู่หานบิดตัวด้วยความเสียว
มือเล็กที่ไม่รู้จะวางไว้ตรงไหน
เลื่อนมาบดขยี้ตุ่มไตตรงหน้าอกล่อใจอย่างช่วยไม่ได้
ร่างสูงก้มลงไปใช้ลิ้นเลียเม็ดองุ่นเล็กๆ อีกข้างที่ว่างจนมันตื่นตัวแข็งเป็นไต จากนั้นก็กัดแล้วดึงขึ้นก่อนจะปล่อยให้มันหล่นไปใหม่
“ลืมตาดิ” สั่งแล้วก็คุกเข่าคร่อมเรียวขาสวย
จับแท่งร้อนของตัวเองและร่างบางให้สัมผัสกัน ฝ่ามือใหญ่บีบนวดมันเบาๆ
ไม่ลืมปาดน้ำที่ไหลเยิ้มตรงส่วนปลายมาถูกตามตัวตนของทั้งคู่จนฉ่ำเยิ้ม เซฮุนเงยหน้าขึ้นมาสบตากลมโตของลูกกวางที่มองเขาอย่างสงสัย
แค่นี้ร่างเล็กก็อายจะแย่อยู่แล้วยังต้องให้ลืมตามองอะไรอีก แล้วลู่หานก็เข้าใจเมื่อสุดหล่อตรงหน้าก้มลงไปใกล้ตำแหน่งที่เขาหวงแหนนักหนา
สายตายังไม่ยอมละจากกัน
ลู่หานตกตะลึงแต่เซฮุนกลับยิ้มกว้างอย่างที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน เซฮุนประคองตัวตนของลู่หานด้วยมือเพียงข้างเดียว
จากนั้นก็ค่อยๆ จูบซับน้ำใสที่เอ่อล้นอยู่ตรงส่วนปลาย ไม่นานลู่หานน้อยก็หายวับเข้าปากของร่างสูง
เป็นภาพที่โคตรจะเสียว!!!
เซฮุนใช้ริมฝีปากบางครอบครองตัวตนของร่างเล็กอย่างไม่นึกรังเกียจ
ลิ้นหยาบเลียวนรอบรอยหยักครั้งแล้วครั้งเล่า จนลู่หานเผลอจิกผ้าปูที่นอนด้วยความเสียวซ่านแต่ก็ไม่ยอมปล่อยเสียงครางให้หลุดลอด
ร่างบิดเกร็งเมื่อรู้สึกว่าตัวเองใกล้จะถึงฝัง กลัวเหลือเกินว่าเซฮุนจะแกล้งหยุดกลางคันให้ทรมานเล่น
แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้นเมื่อเซฮุนยังคงโยกหัวขึ้นลงเรื่อยๆ
อย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดจนกระทั่งเป็นลู่หานเองที่ทนไม่ไหว
ปลดปล่อยภายในปากบางอย่างห้ามไม่อยู่!
“มึง ไม่รังเกียจกูเหรอ” น้ำเสียงติดจะสั่นเพราะเพิ่งเสร็จไปหมาดๆ
เขาเห็นเซฮุนกลืนน้ำของเขาเหมือนไม่รู้สึกอะไรก็เลยถาม
“แล้วมึงรังเกียจกูหรือเปล่าล่ะ”
“ไม่”
“ก็แค่นั้น” เซฮุนยักไหล่
บีบเอวคอดเพื่อให้ร่างบางผ่อนคลาย ต่อจากนี้คือของจริงแล้วนั่นเอง
“กูทำให้ไหม” ลู่หานอาสาอย่างใจป้ำ
เขาแค่อยากทำให้เซฮุนบางแต่กลับโดนปฏิเสธ
“ครั้งหน้าเหอะ ตอนนี้น่าจะไม่ไหว” เซฮุนคว้ามือเล็กของลู่หานให้ทาบไปกับตัวตนอุ่นร้อนของตัวเอง
บ่งบอกว่าอยากทำมากแค่ไหน เล่นเอาลู่หานหน้าขึ้นสีรีบเปลี่ยนท่าหันหนีทันที
“ทำอะไร” เซฮุนมองร่างเล็กคลุกเข่าบนเตียงเผยให้เห็นช่องทางสีหวาน
สองมือเกาะหัวเตียงไว้แน่น
“มึงรีบไม่ใช่ไง”
“นอนหงายก็ได้ป้ะ” เซฮุนล้อขำๆ
แต่ก็ยอมขึ้นไปทาบทับแต่โดยดี นิ้วเรียววนรอบช่องทางด้านหลัง กดย้ำกระตุ้นให้ลู่หานหลงวนอยู่ในพายุอารมณ์ที่กำลังก่อขึ้น
ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปช้าๆ รอจนความตอดรัดด้านในปรับตัวก็ขยับเข้าออก จากช้าเป็นเร็วจากเร็วเป็นช้าสลับกันอยู่อย่างนี้
“อ๊ะ!” ลู่หานอุทาน
เมื่อเซฮุนเพิ่มนิ้วโดยไม่บอกล่วงหน้า เสียวจนแทบจะถึงอีกรอบ “กู... อยากครางว่ะ”
“เต็มที่เลย ไม่ต้องกลั้นแล้ว” ร่างสูงรู้ดีว่าอีกคนพยามควบคุมสติไม่ให้เผลอไผลจนหลุดเสียงร้องออกมา
“แต่กูเป็นผู้ชาย”
“เลือกเอา จะเป็นผู้ชายหรือเมียกู” เซฮุนใช้นิ้วเบิกทางจนคิดว่าร่างเล็กพร้อมที่จะรับตัวตนของเขาแล้วก็ถอนนิ้วออก
เปลี่ยนมาจ่อความอุ่นร้อนตรงปากทางเข้า ก่อนค่อยๆ ดันเข้าไป
“อ๊ะ...อืม” ลู่หานละทิ้งความอาย
เปล่งเสียงหวานออกมาอย่างห้ามไม่ได้อีกแล้ว “อ๊ากกกก” แต่ก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่ออยู่ดีๆ
เซฮุนก็ดันเข้ามารวดเดียวแบบไม่มีการให้สุ่มเสียง “ฮึกๆ”
เบะปากตั้งท่างอแงทันที
“เจ็บเหรอ”
“ลองไหมล่ะสัส”
“เจ็บทีเดียวไง” เซฮุนพูดอย่างเข้าใจความคิดของอีกคนดี
เมื่อกี้เขาอดใจไม่ไหวจริงๆ จะค่อยๆ ทำหรือดันเข้าไปเลยร่างเล็กก็เจ็บอยู่ดี
“กูไม่เชื่อ อ๊ะ...ยะ...อย่าเพิ่งขยับ” ลู่หานร้องห้ามแต่เซฮุนไม่ฟัง
ร่างสูงโยกสะโพกสอบช้าๆ ดึงแท่งร้อนจนเกือบสุดก่อนจะกดเข้าไปใหม่
“งื่อ...เจ็บอ่ะ” พึมพำอยู่ในลำคอแต่ก็แอ่นสะโพกให้สูงกว่าเดิมเพื่อที่เซฮุนจะได้ทำอย่างถนัด
“ไหวไหม” ร่างสูงกระซิบถามข้างหูแต่ไม่ยอมหยุดเคลื่อนไหว
“วะ...ไหว” กัดปากตัวเองจนบวมเจ่อ
น้ำตาคลออย่างห้ามไม่ได้ยามที่เซฮุนขยับตัว
“เอาดีๆ”
“ไม่ว่ะ เหมือนร่างจะแยกเลย”
“งั้น หยุดนะ”
“ไม่...ต่อเลย” ลู่หานลูบแก้มเซฮุนแผ่วเบาหวังปลอบประโลม
เมื่ออีกคนหน้าเสียที่เขาบอกว่าไม่ไหว อยากตบปากตัวเองจริงๆ ที่ปากไวเกินไป “กูโอเคจริงๆ”
“แน่ใจ?”
“อือ”
“คราวนี้ถ้าร้องอีกไม่หยุดแล้วนะ”
ความจริงร่างเล็กเริ่มไม่ค่อยเจ็บแล้ว
มันถูกแทนที่ไปด้วยความเสียวและความโหยหาในแบบที่ลู่หานไม่เคยรู้มาก่อน
ยอมรับแบบหน้าไม่อายว่าถ้าให้เซฮุนหยุดตอนนี้ลู่หานคงขาดใจตาย! พายุรักค่อยๆ พัดแรงขึ้นไม่ต่างจากความต้องการของคนทั้งคู่
เสียงเนื้อกระทบเนื้อและเสียงน้ำหล่อลื่นดังแข่งกับเสียงครวญคราง เป็นครั้งแรกที่เซฮุนภูมิใจกับห้องของตัวเอง
เพราะมันถูกออกแบบมาให้เก็บเสียงได้เป็นอย่างดี ร่างสูงเปลี่ยนท่าด้วยการจับข้อเท้าขวาของคนใต้ร่างก่อนจะย้ายข้ามหน้ามาทางด้านซ้าย
ช่วยคนตัวเล็กให้พลิกมานอนหงาย เลยได้หมัดลุ่นๆ ต่อยเข้าที่อกไม่แรงนัก
“เจ็บไอ้สัส”
“ตรงไหน” ถามไปก็บดสะโพกไปด้วย เรียกเสียงซี๊ดเบาๆ จากปากเล็กได้ดี
“มึงอ่า...อ่ะ...อ๊าาา” ลู่หานทุบอกร่างสูงไปอีกหนึ่งทีข้อหากวนประสาท
“อืม...” เซฮุนเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน
ช่องทางของร่างเล็กรัดเขาแน่นเสียจนจะเสร็จอยู่รอมร่อ ผนังด้านในเต้นตุ้บๆยามที่เขาเข้าออกในตัวลู่หาน
“เสี่ยวลู่”
“คร้าบบบ”
“ช่วยตัวเองดิ” เซฮุนออกคำสั่ง
เขาใกล้จะถึงแล้วและอยากให้ร่างเล็กไปพร้อมกัน
“มะ...อ๊ะ...ไม่เอา”
อายจะตายเขาทำไม่ได้หรอก
“เร็วๆ” พอโดนเร่งลู่หานก็ใช้มือเล็กรูดของตัวเองแทบจะทันที
เขาโดนเซฮุนแกล้งให้ช่วยตัวเองโชว์อีกแล้ว
ลู่หานวาดขาโอบรอบเอวสอบ
ใช้แขนข้างที่เหลือรั้งใบหน้าหล่อเข้ามาจูบอย่างเอาใจ พลางขยับมือตรงหว่างขาไปด้วย
“อ๊ะ...อ๊ะ...มัน...มันมาแล้วอ่ะ”
“เหมือนกัน” เซฮุนเท้าแขนโน้มตัวไปข้างหน้า
ขยับสะโพกสอบเร็วขึ้นกว่าเดิมจนลู่หานหัวคลอนไปตามแรงกระแทก “สาม.....”
“อ๊ะๆ”
“สอง...”
“อ๊ะๆ”
“หนึ่ง...”
“อ๊าาา/อืมมม” ทั้งลู่หานและเซฮุนร้องออกมาพร้อมกัน
เมื่ออารมณ์รักพุ่งทะยานขึ้นไปถึงขีดสุด ก่อนจะดิ่งลงยิ่งกว่าความเร็วรถไฟเหาะ
ลู่หานตัวสั่นกระตุก หมดแรงนอนแผ่ทันที ปล่อยให้เซฮุนทำความสะอาดคราบน้ำรักของเขาที่เปรอะตามหน้าท้อง
“เหนื่อยอ่ะ” บ่นตามสเต็ปทันที
“ได้ข่าวกูโยกคนเดียวเหอะ”
“จะบอกว่าเหนื่อยช้ะ? ที่หลังก็ไม่ต้องเอากูดิ่”
สะบัดเสียงใส่อย่างงอนๆ
“ยังไม่ได้พูดอะไรเลย” น้ำเสียงนุ่มนวลโดยไม่รู้ตัว
มือใหญ่ลูบไปตามไรผมชื้นเหงื่อของคนใต้ร่าง อิมเอมกับความสุขที่ได้รับ
“ไอ้เซฮุน”
“หืม?”
“ไหนมึงบอกเจ็บครั้งเดียวไง” ลู่หานโวยวาย
รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ขยายใหญ่ขึ้นจนคับแน่นไปหมด “แล้วในตัวกูมันคืออารายยย”
“เอาน่า เดี๋ยวก็ชิน” เซฮุนพลิกตัวลงไปนอนหงายข้างร่างเล็กโดยไม่ยอมให้ตัวตนของเขาหลุดจากช่องทางรัก
เป็นการบังคับให้ลู่หานต้องปีนขึ้นไปนั่งอยู่บนตัวเขาอย่างไม่มีทางเลือก
“กูทำไม่เป็นนะ” ร่างบางรีบพูดด้วยรู้ทันว่าอีกคนจะให้ทำอะไร
หากแต่เซฮุนกลับยิ้มเจ้าเล่ห์ มือหนาบีบเอวคอดกิ่วแรงๆ
“เดี๋ยวสอนเอง”
